Yokluktan varlığa yürüyeceğimi
Ve bu varlığın yok olacağını bilemedim
Nefes almanın yaşamak olduğunu
Fakat nefes almanın yaşamaya yetmediğini bilemedim
Sırattan inceymiş gönül köprüsü
Yürürken kırılacağını
Düşeceğim yerin gözler olacağını bilemedim
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




çok çok teşekkür ediyorum zeybek hocam :)
Ne çok bilinmeyenlidir hayat..
Çözemeden gider insan, kendi kurduğu denklemleri bile..
Ve yaşamın hangi bölümünde olursa olsun çocukluğu özel bir an olarak hep kalır.. En sorunsuz, sorusu en az dönemdir çünkü çocukluğumuz..
Tebrikler şiire ve size Nil Hanım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta