Gecenin zılgıtını çekiyorum yine kopkoyu bedeninde
Dumanlar sarıyor odamı, kederin gönlüme sardığı gibi
Kaçırdım gözümün önünden kalkan, son uyku trenini
Bir yol bulup kuşatıyor yine hırçınlığım, kuytularımda
Üzülme, doğrudur kimsenin ardından bakmadığım
Sırtımda taşımayı çoktandır bıraktığım yarım öyküler
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Hiç seni paylaşmaz ki insanlar. Hep sendekini paylaşırlar. Sendekiler için değil, senin içingelseler, paylaşsalar seni; görecekler nasıl çoğaldığını...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta