Adı: Bilaloğlu.
Köyünün adına benziyordu.
Bu yüzden hep diline dolanıyordu.
Baloğlu – Bilaloğlu
Batıya gidenler oradan geçiyordu.
Doksan üç mayısında aniden şöhret oldu.
Bilaloğlu, insan kanı içiyordu.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta