Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bil diye diyorum
Ölümü öldüyor gözlerin
Ellerin ab-ı hayatı taşır
Uzaklardan seyrederim
YüZünde alemi gezer sever sevinirim
Sesinde uyur
Yüzünde uyanırim
Kaşlarını kuşlar süsler
Kirpiklerinde gelincikler açar
Dudaklarına cennet düşen miş
Bu senin umrunda değil!
Yüzünü ezberlemem senin
Ezberin her türlüsü; özlem getirir
Ben seni her gün yeni baştan keşfetmek isteyenim.
Bilinsin...
çok güzeldi, yüreğinizden ilham perisi eksik olmasın şairim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta