Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
sen bana su gibi azizliği, toprak gibi hayat vermeyi hatırlatıyorsun.sen bıksan da ben senden bıkamam...Bırak yürekler durmasın yazsın eller seninle hayat bulsun gönüller... tebrikler duyguları ne güzel de ifade etmişsin. Ağzına sağlık. sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta