Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
dostum harika olmuş....sevgilinin yoluna serilen halıların toplanma zamanı mı geldi acaba.bu nağmelerin döküldüğü yüreğe kim gelmez ki.
Varsın yokluğunda denizler kurusun
Ardı sıra depremler, kiyametler kopsun
Kan kurumuş damarlar hançerlensin
Tek gözyaşı bile, seni andırmasın
umutlar bırak başka bahara kalsın şunu8 unutma ki mutlaka o gün gelecek....yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta