Bıktım tüm bu fesatlıktan
Bıktım tüm bu kavgalardan
Bıkım mahremimin kurcalanmasından
Bıktım her daim tetikte olmaktan!
Soğuyorum her geçen gün bütün künden
Israrla delirtiyorlar beni günden güne!
Bıkmıyorlar önüme hançer olmaktan
Bıktım artık tüm bana yakın fesatlardan!
Hiç kimseye kalmadı güvenim, çok yoruldum
Sürekli her şeyi hesaplamaktan çok yoruldum
Açık tımarhanedeymişcesine
Gidiyorum fesat insanların arasında öylece...
Bilmiyorum nasıl duruyorum nefsime yenilmeden
Bilmiyorum nasıl bu kadar selimim böyle izoleyken
Fakat şu görünür ki böyle gitmez ebediyen
Artık bir son verilmeli, bitmeli bu baş ağrıtan düzen..!
- Emir Ege Leblebici
- 24 Haziran 2025 09:16
Kayıt Tarihi : 24.6.2025 09:18:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!