Doğayla bağım çoktan koptu.
Ben bu şehrin dar sokaklarını seviyorum.
İstemediğin kadar insan, kalabalıklarda
yitiyorum. Evler mağara oyukları sanki,
ilkel insanı arıyorum. Uygarlık yalancı
parıltılarıyla kuşatmış. Apartman boşluklarında
nefes alıyorum. Bütün bu acelesinde insanların,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




eleştirmeyecegim....hiç degil anlaşılmaz olmasına saygı duyuyorum ..onca basit dörtlük okudukdan sonra...neyse gideyim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta