Benim içimdeki dallar
Senin içindeki dallara eğildi
İki uzak ağaçtık, kendi göğüne uzayan
Yine de selâmladık birbirimizi
Usul, tanıdık bir tebessümle
İçimiz uzak kentler, usuldan yollar çeker
Alıp başını gitmenin en sessiz halidir bu
Bir anahtar ters döner, yahut tamamdır vakit
Kırılır birden testi
Ve içinde saklanan su, dökülür kendinden
Akar, bir yol bulur ardımızdan
Söke söke alıyorlar elimden,
Uçurtmamın çiçekten ipini.
Burada,
Sevinçli bir kız çocuğunun bile
Saçını çekiyor hayat,
Uyanıp her sabah binbir hevesle
Bayramlığını giymiş çocuk gibi
Selâm durur yaşamın kıyısına
Işıldayan gözleriyle umut
Açılır önümüze yelkenlerin
Boy boy yürüdüğü o engin deniz
Köpürür göğsümüzde inançla
Camgöbeği bir umut
Uyanır uykusundan gün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!