Bikem Kıran Şiirleri - Şair Bikem Kıran

Beni rüzgâra koyma
-Yönümü sana çevir-
Bırak da kök salayım.

Benim içimdeki dallar
Senin içindeki dallara eğildi

İki uzak ağaçtık, kendi göğüne uzayan
Yine de selâmladık birbirimizi
Usul, tanıdık bir tebessümle

Sen
Çok güzeldin
Olduğun gibi
Sere serpe
Öylece

Söz birikir
Söz damlar
Söz dokunur kalbe
Söz büyür

Söz demlenir

Sen susunca,
Örtüyor kanatlarını gökyüzümde bir beyaz martı.

Söke söke alıyorlar elimden
Uçurtmamın çiçekten ipini

Burada
Sevinçli bir kız çocuğunun bile
Saçını çekiyor hayat

Uyanıp her sabah binbir hevesle
Bayramlığını giymiş çocuk gibi
Selâm durur yaşamın kıyısına
Işıldayan gözleriyle umut

Zamanın içerine
Tersin eser bir rüzgâr
Büyür bazı yangınlar
Geriye üfledikçe

Elbet bir kuşluk vakti
Açılır rüzgârlara yine pencerem
Mırıldanırım yeni bir makamda
Evvel zaman şarkılarımı

Belki unutulmuştur bir resim

Yitirdiğimde buldum aradığımı
Nicedir, o olduğunu bilmeden

Seslenemedim de ardından
Uzayıp giden kararlı boşluğa
Bakakalırken şaşkınlığıyla farkına varmanın