Siz dünyadan bihaberdiniz,
bebektiniz kundakta.
oynaşıyorken bir zaman,
acınıza süt emzirdi,
analarınız.
ağladıkça sevgi kustu..
sevgiyle bağladı yürek bağını,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta