9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Boz bulanık o yağmur, iniyordu sokağa,
Rüzgar ile çamurun, oynaştığı o anda,
Boş teneke sesiydi, her taşa vurduğunda,
Sırnaşıkça sırıtan, o yüzsüz maskaralar.
*
Kelimeler şaklaban, şu dilde takla atar,
Çırpınıp duran heves, bir döngüde can verir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta