Biçare Şiiri - Kasım Kobakçı

Boz bulanık o yağmur, iniyordu sokağa,
Rüzgar ile çamurun, oynaştığı o anda,
Boş teneke sesiydi, her taşa vurduğunda,
Sırnaşıkça sırıtan, o yüzsüz maskaralar.
*
Kelimeler şaklaban, şu dilde takla atar,
Çırpınıp duran heves, bir döngüde can verir,
Eriyen bir mum gibi, sızlayan o heves,
Ve aklımın ucunda, asılı kalan düşler,
Kapkara bir cehalet, sarmalamış her yanı,
Dolanıp duran düğüm, çözülmez o kör ilmek.
*
Hey gidi koca sersem, hey gidi boş avare..!
Avare ki ne avare, hem de ne biçare...!