Ilık bir yağmurun üşüyen teninde teselli buldum
Gittim
Dönüp arkama seslendim beyhude bir telaşla
Nefes nefes içimde birikti dumanlar
Ey biçare acılar uzadı hüsranımın gölgesinde bekleyen umutlar
Baktım hep aynı tonda esiyor şarkılar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta