acılar büyütür bizi
eskidikçe derinleşen acılar
hüzün ve pişmanlık adımlarıyla
aralanır bir âlemin kapısı
savrulur zamanın kanatlarında
bir peri kızının narin düşleri
gül kurutur gölgelerde bir anne
gidip de dönmeyen yongası için
-söyledim- acılar büyütür bizi
hep kahır kalır son sevgiliden
bir gülün suya düşmesi gibi
eksilmez gamı bitmez sancısı
bıçak yarası tazeliğinde
eskidikçe derinleşen acılar
ay bulut gözlerle sarkar içime
ben durgun sularda mehtap düşlerken
bir derviş iner yorgun geceyle
mavi gölgeli keder soluklu
hüzün ve pişmanlık adımlarıyla
ölüm taşır kanadında yalıçapkını
hilal kaşlarında keder çizgisi
kaygı duymadan ve umursamadan
çentik atar geceye hırsla
aralanır bir âlemin kapısı
vakitlerden akşamdır
hüzün ve pişmanlık adımlarıyla
aralanır bir âlemin kapısı
-söyledim- acılar büyütür bizi
eskidikçe derinleşen acılar
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 00:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
bir okurum; "bu şiir sondan başa doğru da okunuyor" demişti.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!