Uzun zamandır,
şu masanın üzerindeki antika bir biblo gibi hiç kıpırdaman bakıyorum,
gitmeden önce değiştidiğin yatağın üzerindeki yeşil nevresime..
Demin apansız masadan düşüp kırılırken fark ettim,
meğer ben seni ne paramparça özlemişim...
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta