Yanarım bi-sefa aşkına.
Sözde toprak, özde insan; bi-vefa aşkına.
İhânet şeref oldu, hâin padişah.
Sadıklar sersefil, sorgulanır neslişah.
Kolumda kelepçe, yüzümde kasvet!
Kara bulut gibi çöker içime hasret.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta