Yorgun, tutkulu,
Ceketi bir omzunda.
Her adımında
Umutsuzluk düşüyor ardı sıra.
Kaldırmış omuzlarını
Söyleniyor bezgin, kendi kendine.
Görmeden bakıyor yerlere.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




bezginin hali nice allah kolaylık versin....bana göre akıllı olan bezgin olamaz...bezginik ..umudun bittiği andır ki...allah kolaylık versin....sevgiler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta