Beynimdeki Düşman Şiiri - Yorumlar

Bazı savaşlar silah sesiyle başlamaz.
İnsan, en derin yarasını kendi düşüncelerinin sessizliğinde alır.
Dışarıdan dimdik görünen beden, içeride her gün biraz daha çöken bir şehri taşır.
Ben de uzun zaman o yıkıntının içinde yaşadım.
Çünkü beynimde bir düşman vardı; yüzü bana benziyordu.
Sesini susturmak istedikçe daha yüksek konuşuyor, unutmak istedikçe kelimeler sesini yukseltiyordu...
En güzel anların bile bir ucuna korku iliştiriyor, umut dediğim her kapının önüne şüphe bırakıyordu.