05.12.1979 / İstanbul
Bir adım var içimde, atılmıyor.
Geri dönmek değil bu,
yalnızca yürümeyi geciktiren bir kalp hâli.
Seviyorum desem eksik,
sevmiyorum desem yalan.
İki kelime arasında asılı kaldım,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta