Bin dokuz yüz doksan dokuz yılında,
Yolum duştü Beylikova eline.
Doksan dokuz depremini yaşadım,
Ateş düştü Eskişehir iline.
Beylikahır derler imiş eskiden,
Kiralık her şeyim belediyeden,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




TEBRİKLER ÜSTADIM,GÖNLÜNÜZE SAĞLIK....
GENE BEKLERİZ ESKİŞEHİR E VE BOZÜYÜK E DE....
SELAM,SEVGİ VE SAYGILAR,
SELAM,SEVGİ VE SAYGILAR....
ŞAİRCİK, AHMET NECAT UCUR, BOZÜYÜK
Beylikova şiirinizi www.beylikova.tk adresinde yayınlamak istiyoruz müsadeniz olursa. Güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta