Beybabam Ömer Faruk'a Mersiye

Bir çınar devrildi gitti sessizce bu dünyâdan
Yetim kaldı hâne, sustu zaman hep bir andan

Ömer Faruk idi adı, heybetliydi duruşu
Sözünde ölçü vardı, ağırdı her susuşu

Ne feryatla yaşadı ne de boş övünüşle
İz bıraktı ardında edep ile, görüşle

Bir ömür yük taşıdı, kimseye eğilmeden
Hak bildiği yoldan dönmedi hiç bilmeden

Diz çöktü şimdi zaman, sözler kaldı yarıda
Bir neslin omuzundaydı yükü bu diyârda

Evlatlarında sürer o vakur hâlin izi
Adıyla anılır hâlâ sabır ve temizi

Toprak aldı bağrına bir emanet kulunu
Gökler şâhit eyledi temiz kalp yolunu

Ey Rabbim, eyle rahmet bu sâlih kul üzerine
Mekânın cennet olsun, nûr yağsın kabrine

Giden dönmez, bilinir bu hüküm ezelîdir
Lâkin ardında kalan iz, zamana delîldir