Beyaz karanlığın düşü gibisin,
Ne işin var hayllerimde,çıksana
Bilki artık sende bir aşk delisisin,
Beni yakacağına sen kendini yaksana.
Sis kaplamış heryanını,dalgalar sessiz çağlar,
Yaprakların solmuş,dalsız ağaç gibisin,
Bana değil yaşam senin ölümüne ağlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta