Eski bir İstanbul evinde
Maviliğin perde oyalarından taştığı
Kahve kokan eski bir pencereden baktım İstanbul’a
Hepberaber baktık sanki
Öyle ki balıklara nazarımız değdi
Çıplak omuzları parlak hatunlar geçti karşıya
Gözlerini kırparak denize baktılar onlar da
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta