Yolda giderken belirsiz düşleriyle
Sessizliği yetmedi susturmaya
içindeki gürültüyü
Nefesini yoklarken baktı mavi gökyüzüne
Bir de ne görsün? Beyaz bir güneş!
Güneş normalde sarı değil miydi?
Zaman geçti, tekraren baktı güneşe
Aynı renkteydi yakıcı güneş
Şahsın içinde her ton mevcutken
Dışı siyahtı, belki süveydanın eseri
Belki de cehennemlik zavallıların eseri
Lakin sarı güneş bembeyazdı neticede
Yanmayı sevmezken daha da yanıyordu,
beyaz güneş yüzünden...
Sordu etrafındaki insanlara ve insansılara;
İnsansılar, güneş beyaz dedi
İnsanlar, güneş sarı dedi
Çocukcağız kime inanacağını şaşırdı
Açtı haberleri
Haberlere bakarken uykusu geldi...
Bunalmıştı sıcaktan, sanki bedevi
İnsanların uykusu gelmemişti.
Uyandığında yaşlı çocuk
Bakabildi haberlere,
öğrendi güneşin rengini
Dünyadan bakınca sarı görünürmüş.
Güneş beyazmış...
- Emir Ege Leblebici
- 23 Ağustos 2026 23:36
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 23:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!