Ömrümün sonbaharlarından devşirdim bu ıssızlığı,
Felek terekesinden miras aldım bu sessizliği,
Hiçbir mekâna ait olmayan bu yersizliği,
Kardeş eyledim kendime kimsesizliği
Ve her yaprak düştüğünde bir yerim daha dondu,
Şirin ömrüm soğuk bir yetimhaneye döndü.
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta