Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kalpte unutulan el, inci tutan, sessiz, el uzaklaştı, kalbinde el izi olan kaldı. O ellerini yıldızlara uzattı Ateş böcekleri geldi. İlkyaz fırtısanı suskun karaağaç. ...
Rüyamsı ve büyülü. Yalın ve etkili. Beyaz atlar kaçtı... sanatsal.
Bence pek çok günün şiirinden daha güzel.
Kalpte kalan el izi var ama, ruh öyle bir düzenli zamanında şiire yönelmiş. Beyaz atların dörnal koşularında yele coşkusu da sezdim şiirde.
İsteğine kavuşamamanın hüzünlü acısını
duygulayan anlamlı ve düşündürücü ilhamınızın
mazlum yaşamın mesajını dizeleyen şiirinizi
tebrik eder,başarılarınızın devamını dilerim.Sevgilerimle esen kalınız.Erdoğan Vural
Rüzgar görmüş gözyaşlarını
Söndürmüş lambasını
Geçerken zaman imbik imbik
Beyaz atlar kaçtı................
NEDENDİR BİLMEM BEN BAZI ŞİİRLERİ OKURKEN BİR ŞARKI ÇALMAYA BAŞLAR KULAKLARIMDA BUNU OKURKEN DÖNÜLMEZ AKŞAMIN UFKUNDAYIZ MIRILDANMAYA BAŞLADIM...TEBRİKLER BEKİR BEY
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta