Birden yapayalnız kaldı o yaşlanmış yüreği ile baş başa
Sayfaları yırtılmış eski ciltli kara kaplı bir defterdi adeta
Hep hüzün hep ayrılık vardı sayfalarında
Sordu kendi kendine ulan hiç mi güzel yaşamadım
Beni hiç mi seven olmadı ömür denen bu uzun yolculukta
Yazık çok yazık diyerek hayıflandı
Vakit çok geç bu saatten sonra dedi
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta