Besmele Şiiri - Mehmet İslami

Bekâbillâhtan yâna
İmânın kendisinden
Sükûtta derin manâ
Merhâmet cümlesinden

İmân batında mahfûz
Lâyüseldir kılavûz
Leylâ deyişi yavûz
Âllâh’ın sevgisinden

HİRA’da uzletine
İntizâr dâ’vetine
Rahmân’ın şefkâtine
Rûhu Cibriyl sesinden

Afâk debelenince,
Hikmet ihsân inince
Mâsivânın gönlünce
Âsfiyâ neşvesinden

Nârı da hoş Nûr’uda
İffet kaplı, suruda
Rahmetinin biride
Rûhul kûds, kisvesinden

Âlemler NÛR doludur
Hidâyetin yoludur
İzzet, ismet, koludur
Yaftasıysa YÂSÎN’den

Mürüvvet kânı sültân
Hikmet yüklü aşiyân
Allâh bir diyor; cihân
Kirâmen kütlesinden

İçteki öz ne derse
Kabuğu zikrederse
Âllemelik kaderse
Takvânın zirvesinden

İhlâs’lıdır bu imân
Şefâât der asûman
Tabii bast-ı zemân
Emir bekler sesinden

İşte Resûlün hâli
Seyret Allah’ın kulu
Lâyüseldedir kolu
A kılın ötesinden

Mâ’rifettendir çulu
İncedir kıldan yolu
Coşan İlâhî selden
İbret al öncesinden

Ben’i attı biz dedi
Rahım kutlu iz dedi
İhlâsla icâz dedi
Lâ ilâhe’ cesinden

Nûr dağında mağara
Zikrederken bir ara
Nûr aksetti dağlara
PE’siz CİM’in ÇE-sinden

Bir ayağı, Arş’tadır
Diğeride ferştedir
Ziyâsı güneştedir
İncenin incesinden

Çatısı semâvat’tır
Tenvirâtı Şems’inden
Yüz dört oda kat kattır
Bir ev yaptım YÂSÎN’den

Harcıdır, gözyaşları
İsmet, çakıl, taşları
Zikir; köşe başları
Tevhid şirâzesinden

Temeli salâvattır
Merdiveni Sırattır
Lâmelifi murattır
Fatiha’nın FE’sinden

Muhaddisat fânisi
Halkedendir bâni’si
Mefruşat albenisi
Mülk-Tebârekesinden

Kolon, KEF’in KE’sidir
Kapı ZÎ’nın ZE’sidir
Sin, Şın, Vav sürmesidir
DAL’lanır hevesinden

Duvarlar VAKIA’dan
Camlarıysa DUHA’dan
Penceresi Duadan
İslâmiyet İ’sinden

Kiremit’i FELÂK’tan
NASS; boyasıdır HAKK’tan
Kâfirûn’ûnû çoktan
Süzdü, Besmelesinden

Bacası ELEM TERA
Dumanı Takvâ bire
Yükseliyor göklere
Vuslat sevgilisinden

Hakikâtin hâdimi
Lebbeyk, sadeyk dedimi
Habillerin kâdimi
Gelir silsilesinden

Maşukunu bulmuştur
Âşk: gönlüne dolmuştur
Nûruyla mecz olmuştur
Haşyetinin sisinden

Küfre selâm veremez
Besmelesiz giremez
Mü’min nesil üremez
Dumanından, isinden!

Yeri; nur dolu saha
Biçilemez ki, paha
Teveccühü; Allah’a
İHLÂS’ın kıblesinden

Lâ ilâhe illâllah
Muhammed Resulûllah
Anahtarıdır, billâh
Açılır nefesinden

Şuara’dır minberi
Müzzemmilden dön geri
BEYYİNE’den ileri
Feth-i Yâ Hâyy, sesinden

Münkir, müşrik, münâfık
Bir birine muvafık
Domuz ile tevâfûk
Pislerin de pisinden

Akıttıkları kanlar
Cennetliktir a canlar
İntikâmı alanlar
Vampiran kitlesinden

Şimşek çakar aniden
Sarsar durur yeniden
Küfrânı nimet eden
Mahlûka öfkesinden

Halîk: her hali bilir
Müşrik doğarken ölür
İmân-ı kâmil gelir
Münkirin üstesinden

Ateş atar ülkeye!
Devri sabıksın diye
Hesab sorulmaz, niye?
Batılat kahpesinden

Koltuğa al serini
Aç hesap defterini
Beterin beterini
Siliver künyesinden

Hımar bile tiksinir
Çukurları silkinir
Domuzlar da kimbilir
Haz alır bünyesinden

Elif, birdir kendisi
Nurdur; nur efendisi
Titrerken, İSLÂMİ’si
Korkar Efendisinden

1995