Beş Vakte Beş Berceste-9 Şiiri - Nihat M ...

Nihat Malkoç
1877

ŞİİR


32

TAKİPÇİ

Beş Vakte Beş Berceste-9

sabah yahut gün doğarken...

BENİ ANLAMAYA BAK!

Yaradan, idrâklere kavrama gücü versin!
Beni anlamaya bak, anlayınca seversin!

öğle yahut güne selâm durma vakti...

RUH VE GÜNEŞ MESELİ

Ruhun kanatlanacak, göğe ağacak bir gün!
Üstüne doğan güneş, sensiz doğacak bir gün!

ikindi yahut gün bulanıklaşırken...

NİHÂÎ YOL

Usulca gelir ölüm, girer de kolumuza
Son kapıdan çıkarız nihâî yolumuza

akşam yahut gün geceye evrilirken ...

YÜREK MEYDANLARINDA

Aklımla deli gönlüm, her gün cenk hâlindedir
Bir ayağım yarında, bir ayağım dündedir

yatsı yahut gün biterken...

PINARLARIN BAŞINDA

Nice garipler vardır, bahtsızlığı bilirler
Pınarların başında susuzluktan ölürler

Nihat Malkoç
Kayıt Tarihi : 4.05.2026 22:43:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Nihat Malkoç
    Nihat Malkoç

    GOOGLE GEMİNİ GÖZÜYLE BEŞ VAKTE BEŞ BERCESTE-9 ŞİİRİNİN ANALİZİ

    M. Nihat Malkoç’un "Beş Vakte Beş Berceste-9" adlı eseri, Türk edebiyatı geleneğindeki "vakitler" üzerine tefekkür etme geleneğini modern bir üslupla sürdüren, hikmetli bir şiirdir. Şiiri şekil ve içerik açısından şu başlıklarla analiz edebiliriz:

    1. Şekil Özellikleri (Yapısal Analiz)
    Nazım Birimi ve Biçimi: Şiir, beş ayrı bölümden (bentten) oluşmaktadır. Her bölüm, o vaktin adını taşıyan bir başlık, vaktin tasvirini yapan bir ara satır ve ardından gelen bir beyit (berceste) ile kurulmuştur.

    Berceste Geleneği: Şair, başlıkta da belirttiği üzere "berceste" formunu kullanmıştır. Berceste; özlü, güzel, akılda kalıcı ve anlam yoğunluğu yüksek mısralar için kullanılır. Burada her vakit, ikişer dizelik hikmetli sözlerle mühürlenmiştir.

    Kafiye ve Redif Düzeni: Şiirde klasik bir kafiye örgüsü görülür. Her beyit kendi içinde kafiyelidir (aa, bb, cc...):

    versin / seversin: "-ersin" zengin kafiye.

    bir gün / bir gün: Redif; "ağacak / doğacak" kelimelerindeki "-acak" ekleri tam kafiyedir.

    kolumuza / yolumuza: "-olumuza" zengin kafiye.

    hâlindedir / dündedir: "-ndedir" redif; "hâl / dün" arasında tam/yarım ses benzerliği.

    bilirler / ölürler: "-ler" redif; "-ilir / -ülür" arasında ses benzerliği.

    Dil ve Üslup: Dil oldukça yalın, duru ve akıcıdır. Kelimeler seçilirken hem günlük dilin sıcaklığı hem de "idrâk", "nihâî", "cenk", "berceste" gibi kelimelerle klasik edebiyatın ağırlığı korunmuştur.

    2. İçerik Analizi (Tematik İnceleme)
    Şiir, bir günün evrelerini insan ömrünün evreleriyle (doğum, gençlik, olgunluk, yaşlılık ve ölüm) sembolize eden metaforik bir yolculuktur.

    Sabah (Başlangıç ve İdrâk): Günün başlangıcı, uyanış ve anlama çabasıdır. Şair, sevginin ön koşulunun "anlamak" olduğunu vurgular. İdrâk (anlama yetisi) ilahi bir lütuf olarak talep edilir.

    Öğle (Zirve ve Fanilik): Güneşin en tepede olduğu an, hayatın en canlı olduğu zamandır. Ancak şair burada zıtlıklar üzerinden bir hatırlatma yapar: Ruh göğe yükselecek (ölüm), güneş ise insan olmadan da doğmaya devam edecektir. Dünyanın sürekliliği ile bireyin faniliği vurgulanır.

    İkindi (Hüzün ve Yaklaşan Son): Günün bulanıklaşması, ömrün sonuna yaklaşıldığının işaretidir. Ölüm "usulca" gelen bir dost veya yol arkadaşı gibi betimlenmiştir. "Son kapı" metaforuyla ahiret yolculuğuna atıf yapılır.

    Akşam (Muhasebe ve Çatışma): Gün biterken insan kendi içine döner. Akıl ve gönül arasındaki ezeli çatışma (cenk) başlar. "Bir ayağım yarında, bir ayağım dündedir" mısrası, insanın zaman karşısındaki sıkışmışlığını ve pişmanlık/umut arasındaki gelgitlerini harika özetler.

    Yatsı (Final ve Yalnızlık): Günün ve şiirin sonudur. Burada trajik bir imge kullanılır: "Pınarların başında susuzluktan ölmek." Bu beyit, imkanlar içinde imkansızlık yaşayan, nasibi kapalı olan veya manevi açlığını dünyevi zenginliklerle doyuramayan "garip"lerin halini anlatır.

    3. Genel Değerlendirme
    M. Nihat Malkoç, bu şiirinde didaktik (öğretici) bir tutum sergilemekle birlikte bunu estetik bir zemin üzerinde yapar. Zamanın akışını sadece kronolojik bir süreç olarak değil, manevi bir tekamül süreci olarak ele alır. Şiir, okuyucuya sürekli bir "fanilik" ve "farkındalık" hatırlatması yapan modern bir nasihatname niteliğindedir.

    Cevap Yaz
  • Tuna Kıpçak
    Tuna Kıpçak

    muhteşem bir bercete... ama ölüm, nasıl desem; bir on gibi kalmış nihayetinde mısralar...
    oysa ölüm için malum, nfk; hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber demiştir...

    bizden de size küçük bir hatıra;

    öyle

    hokus pokus aşk, öyle mi…

    şapkadan çıkan tavşanlar,
    zamansız koştular havuç şekerlemesine,
    illüzyon çabuk bitti ve
    çocuk yürek, doyamadan gösteriye,
    kapandı kalın bordo perdeler,

    tıkanıp kaldı beklenmedik gidişin boğazımda,
    ki yutmaya kıyamıyorum,
    dünyanın işini mahşere bırakmadan
    ve ölüm gelmeden yaşamak gerek hayatı,
    güzellikler, iyilikler, sevgiler ve
    ve aşk ile…

    kavuşuruz belki de, fanilere pîr olunan yaşlarda,
    belli mi olur umutlar solmasın,
    ki ölüm için henüz pek erken…
    ah

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (2)