~~~
beş küçük mum yandı.
iç cebinde yüreğin biri.
ucu kıvrık,dikişi biraz sökük
bir taş ustasının hünerli ellerinde.
kilin nemli tozu
toprağın soğuk yüzü.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




İçimde bir bir yanan duyguları sıraya dizmiş gibi... Her mumu okurken başka bir yanımı hatırladım, çocukken içime sakladığım umutlar, büyürken ellerimle kurduğum düşler, kırıldığım sessizlikler, yalnızlığımla yüzleşmelerim... Ve en sonuncusu, her şeyi kapsayan o ortak hüzün. Dili sade, ama içi katman katman. Az sözcükle çok şey söyleyen, bir şiir.
iç-ten iç'e diziliş, irkiliş, dökülüş..dediğiniz gibi katmanları soyarak ilerlemek..kalbi teşekkürlerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta