Beş Harfli Suret Şiiri - Enes Yakıştır

Şehrin uğultusunda kaybolurken suretler,
Benim zifiri dünyam, dilsiz ve ağır dertler.
Hiç konuşmadık senle, kelâmın sırda kalmış,
Beş harf de giderse, kaybedecek neyim kalmış?
Görmeyen gözlerimle ruhuma çizdim seni,
İncecik bir dal gibi sardı ruhumun teni.
Zihnimde savrulan o ipek saçların var ya,
Ellerim dokunmadan hasretin oldu derya.
Gürültülü sokaklar bilmez içimde nârı,
Gül kokan nefesinde buldum ben bu baharı.
Görmesem de çehreni, sanki kalemden bir kaş,
Gözlerine değmeden seccademe düştü yaş.
Aramızda dağlar yok, yalnız ağır sükûnet,
Bir kez nasılsın desen, kopardı bir kıyamet.
Seni uzaktan sevmek, körlükten daha ağır,
Senin sustuğun yerde, bütün kainat sağır.
Akıp giderken zaman, ben vuslatı beklerim,
Helalim ol diyerek, dualar ilmeklerim.
Sabrın sonu selamet, Rahman’a teslim yürek,
Karanlığın şairi, Hak'tan neylesin dilek?