Berkay Kur Şiirleri - Şair Berkay Kur

Nasıl aldandım ben nasıl da kandım
Beni çok severdin hani yalancı
Demek ki bunca yıl boş yere yandım
Hani seviyordun hani yalancı

Her mevsim seninle ilkbahar yazken

Duvardan resmini kaldırdım bugün
Bakıp bakıp gözüm dolmasın diye
Yaktım mektupları yırttım resmini
Madem gidiyorsun git güle güle

Söyle kalbim buna nasıl katlansın

Ne oldu nereye neden bu veda
Yalvarırım söyle ayrılık neden
Ne yaparım sensiz nasıl yaşarım
Dur gitme ne olur daha çok erken

Gidersen seninle kalbim de gider

Çok sevdim ben onu bıraktı gitti
Kahroldu şu gönlüm çileden dertten
Küstüm yaşamaya küstüm dünyaya
Gitti işte gitti ne gelir elden

Gün gece içimde fırtına kopar

Gönül dağım yandı yıkıldı benim
Gülmez oldu yüzüm gittin gideli
Sol yanım vuruldu yaralı benim
Gülmüyor şu yüzüm gittin gideli

Kaç takvim bitecek ne kadar daha

Yıkıldı başıma koskoca dünya
Terk edip gitti o gitti vicdansız
Darıldım aşklara sevmeye küstüm
Bırakıp gitti o gitti insafsız

Yanar durur sönmez içimde ateş

Mutluluktu sadece tek emelim tek arzum
Talihim şansım yokmuş gülmedi bir kez bahtım
Sevmeseydim hiç keşke ne hallere düşürdü
Oda hayırsız çıktı yıkıldı gönül tahtim

Ne sevdaymış bu böyle ne zor kahrını çekmek

Aklıma sen düştün ağlıyor gözüm
Nehirler doldurdu yaşlarım yine
Gel artık dön artık ey bahar gözlüm
Gözlerim doldu bak ağlıyor yine

Ne anlatsam başlar adınla sözüm

Nasıl anlatsam ki ben onu nasıl
Ömürdü hayattı canım herşeyim
Nasıl unutayim ben onu nasıl
Gözümde tütüyor aşkım herşeyim

Kadehler dost oldu meyler arkadaş

Aşkında sevdan da hepsi yalanmış
Bir daha aldanmam sözüm söz olsun
Seninle mutluluk o bir zamanmış
Bir daha seversem gözüm kör olsun

Saklarım yaşımı bilmesin kimse