Berkay Kur Şiirleri - Şair Berkay Kur

Gönüllere dal saldım
Her çiçektan bal aldım
Her gün durmadan yandım
Bana derler şıp sevdi

Nerden çıktın sen böyle

Baş edilmez derlerle
Ardından çile gelir
Uğraşılmaz kederle
Eline hüzün verir
Ne yapalım edilim
Üzülmeyip gülelim

Aniden habersiz yoluma çıksan
Gözlerimin içine öylece baksan
Alnıma yazılan o yazı olsan
Titreşir yeniden bu garip kalbim

Sorma özlemeyi iyi bilirim

Öyle bakışın var ki
feleğini şaşırtır
o gözlerin ah yok mu
ceylan gibi bakışır
Söyle güzelim söyle
kaç canı birden yaktın

Daha çok küçüktüm
beni avladılar
suçluy muşum gibi
yakaladılar...

Ayağıma zincir

Günü haftayı ayı
İplemi çekersiniz
Yılları bitirirken
Hiç mi üzülmezsiniz
Hep mi alır vermezsin
Hiç mi yüze gülmezsin

Gönül kapım kapalı
Uzun zamandan beri
Tövbeliyim ben aşka
Gittiğin günden beri

Sevemem artık kimseyi

Hatalarımda olsa
Hatasız insan yok mu
Gönlüme gem mi vursam
Benim bir kalbim yok mu

Yürek nasıl dayansın

Ümidim yok oldu dargın gözlerde
Dermanım kalmadı yorgun dizlerde
Mazimi aradım silik izlerde
Ömrümün son demi hüzünlü oldu

Seni seven kalbim yaşar utancı

İyilik yapan insan
İçinde huzur bulur
Başkalarında da çok
Kendisi mutlu olur
Kötülük yapanların
Birşey geçmez eline