Biz imkansızı sevdik
Nasibin suçu yok
Geceleri aktı gözyaşımız
Onların bir günahı yok
Değer dedik sevdik
Uğruna ömür verdik
vaktinde yapılmalı her şey…
.
değer vaktinde bilinmeli
hayat kısa kıymet bilmeli
incitmeden kırmadan sevmeli…
ömür bir gün oda bugün…
Ruhum yoruldu ben yoruldum
Ağır geliyor artık yaşadıklarım
Kaldırmıyor bedenim
Ben kendimi mahvettim
Ağlasam duyarlar sesimi diye
İçimde yaşadım kırıklarımı
Sevdiğim ..
Gece ay kıskanır yüzünü
Yıldızlar bir garip rüyaya dalar
Gözlerim her yerde seni arar
Arar durur o çok sevdiğim gülüşünü
Yaşımı yüzüme vuruyor aynalar
Havada hep bir sohbahar
Tükeniyor hayata dair umutlar
Önümde aşılmaz onca duvar
Dalıp dalıp gidiyorum uzaklara
Vakit tamam! .. seni terk ediyorum.
O bütün alışkanlıklardan
Ve bütün sıradanlıklardan öteye,
Yorumsuz bir hayatı seçiyorum.
Doyamadım inan,
Kanamadım sevgiye...
Kararında sevmeyi beceremedim ben
.
Çok sevdiğim için soldu bütün çiçeklerim
.
Haddinden çok suladığım için soldular
.
Bir sen varsın yalnızlığımla benim aramda
Yüreğimin yorgun olduğu zamanlarda
Hüznümü alıp gidiyorum buralardan
Geçiyorum izin olmayan diyarlardan
Bilmem nasıl ifade edeyim kırgınlıkları
Yokluğunda annesiz kalmış bir serçe yavrusu
Yol bitmiş yorgunmuşum
Sebepsiz sağa sola savrulmuşum
İnsafsıza bir ben vurulmuşum
Yolunda yürümekten yorulmuşum
Kırlangıçlar üzülmüş Halime
yokluğun içimde cehennem
boğuluyorum imkansızlıklar içinde
sana ait her bir zerrem
bir seni görüyorum imkansızlıklar ülkesinde
.
tutuşuyor kalbim seni görünce
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!