Bazen hayat akıp gider öylece
Hiç kimsenin yokluğu sonunu getirmez insanın
Beklemediğin bir vakit ummadığın bir zaman
Yeşerir belki umutların bir an, çiçeklerin açar
Unutursun belki o vakit bütün acılarını
Geriye bırakırsın geçen bunca zamanı
Kaç bahar sensizim sorma artık
.
Yüreğim bencildi seni sakladı
.
Kaç oldu sardunyalar çiçek açtı
.
Yüreğim kaç yangından çıktı
Kaç kez yaralandı en derinden
Kaç gözyaşı çürüdü gözümden
Ruhum acıdan usandı bıktı
Kimse anlamaz ne hissederim
Kalakalıyorum bazen
Dalıveriyorum yüzünün deltasına
Fotoğrafını açtığım zaman
Kayboluyorum, dalıyorum uzaklara
Gökyüzü gibi uçsuz bucaksız
Sessiz sakince battı güneş
Yerini yıldızlara ve aya bıraktı
Bu kadar merhametli olma ne olur
Kalbin onca yarayla kaplı
Vururlar iyi niyetinden adamı
Belli seni çok yormuşlar
çiçekler unutturuyor gibi oluyor bazen kokunu
laleler zambaklar güller papatyalar
kuşlar unutturuyor gibi oluyor bazen sesini
güvercinler kalbi yaralı uçan serçeler
yüreğimdeki acını yerini bilmem nasıl unuturum
bilmem ne unutturur seni bana
Meğer ne zormuş
İçin yanarken gülmek
Gözlerine baktığında
Seni seviyorum diyememek
İmkansızlıklar içinde boğulup gitmek
Kanma dünyaya
Kalacaksın yalnız
Öleceksin bir gün
Kalacaksın sessiz ıssız
Güvenme ne eşe ne dosta
Kor hüznü yaşıyorum yüreğimde
Artık gelsen de bir gelmesen de
İçimde yaşıyorum seni
Sevsen de bir sevmesen de
Kaybettim seni farkındayım
Mutluydum bugün
İçimde çocuksu hayallerim
Kuş gibi uçuşan yüreğim
Seni görmüştüm bugün
Duygularım canlandı yeniden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!