* Berika Şiiri - Fatma Doğan

BERİKA!
Gözlerin…
Bir Kızıl umman, Berika!
Nârına düştüğüm od’un…alazi rengi…
Ya da kimsenin hüküm sürmediği behçet orman,
Fezanın uçsuz bucaksız derinliklerinde,
Yağmurun hiç susmadığı….

Billur tenteler gibi sıralanır,
Dağ doruklarında ayak izin…
Meçhul ve adı konulmaz, bir zaman yolcusu misali.
Sen önde ben ardında…
Yürüyüp geçeriz dünyanın ortasından
En Cedit evrenleri kuşanmış zülfün,
Gece kadar kara…
Perçemin... o biçim…
Dökülür… asi bir nehir gibi
Berzah Toprağıma…
İki kaşının arasından….
Yıllanmış sevdalar akar
Kapılır giderim zülfün her bir teline…

Ah, Berikam!
Çakmak çakmak gözlerinle süzme beni,
Tutuşur şeceremin kökünden eşcar
Tutuşur berzah…
Bu dünyaya ait değil sanki, dehşetengiz bakışların
Çetin şimşekleri kuşanmış yine göğün, o biçim…
Çakar mıh gibi seni yüreğime yıldırımlar…
Sultani iklimlerim, Derdest oldu…
Bir dolu… bir kar,
Bir yağmur… bir yâr yağar…başıma,
Nedir derdin gönlümle...ey Berika!
Dökülür….
İki kaşının arasından…. Asi bir nehir gibi asr..
Kapılıp giderim zamanın küstah seline...

Ah Berikam,
Keşke, soluklansan bu mevsim,
Ve de bir yağmur öncesi durulsan bir…
Zamanı diksen yer yüzüne, iğde parmaklarınla
Aşkın tahtına otursak kurula kurula..
Sen gökte, ben yerde….
Sahici bir Anadolu masalından rol çalıp ikimiz…
Meydan okusak şöyle bir yedi düvele…
Hani Kördüğümdür ya bu toprakların yüreğinde sevda
Leyla ile mecnundan miras kalmış ya aşkın elifbası
Bizde yazsak dağa taşa,
Sen gökte, ben yerde….
Kavuşamadıkça…. Okusa canımıza hasret,
Yansak kavrulsak körüklü yangınlarda
Ama yan yana…
Ama... yan! yan!…
Nereye kadar… Berika!
Ne leyla sönmüş ne mecnun sönmüş…
Bilirim…
Her yangının gözyaşını bir yağmur dindirir, yine
Ah Berikam,
Keşke, soluklansan bu mevsim,
Ve de bir yağmur öncesi durulsan…
Zamanı diksen yer yüzüne, iğde parmaklarınla
Orta dünyada
Her yer toz duman…
Yanıyor zamanın evveli, ahiri…
Gözlerin kızıl umman
Billur tenteler gibi sıralanır Dağ doruklarında ayak izin,
Meçhul ve adı konulmaz bir zaman yolcusu gibi
Sen önde ben peşinde
Yürüyüp geçsek yedi düvelin içinden…
Gökyüzünü gözler her daim benim gibi,
Tesbihatı aşk olanlar…
Bir sevda kisvesinin altında büyüyen tohum misali Berika,
Yıldırımlar, şimşek şimşek bekleşir gözbebeklerinde,
Yağmuru getirir bulutlar
Bir 30 Şubat,
Ve doyar toprak… çatlar… Sabır taşı…dünyanın ortasından
FATMA DOĞAN 24.04.2026/ TURHAL