Bir umuttun benim için,
Aslında bir umuttan çok daha fazlası.
Mesafeler unutturmaz seni bana;
Sevinince yüzündeki küçük gülümsemeyi,
Sinirlenince kayboluşunu,
Örüyorum artık aramıza o duvarları,
Daha önce yapmam gerekeni...
Unutuyordum seni zamanla,
Tekrar geldin,
Berbat bir hâle getirdin beni.
Yokluğuna bile ihanet edemeyen ben,
Başkasının kollarına atılan sen.
Neydi bende olmayan da onda olan?
Neydi beni görmemen?
Bir başkasına gülüyor şimdi o gözler,
Gözlerin bir başkasına bakmış,
Tenin bir başkasına,
Kalbin bir başkasına aşkla değmiş.
Sakallarında, dudaklarında
Yabancı bir iz…
Acıtmıyor artık yokluğun,
Sevindirmiyor varlığın.
Aklıma gelince mazimiz,
gülümsemiyorum.
Gözlerim parlamıyor seni görünce,
Koskoca bir rüzgar gelir, geçer.
Ben umutla gelişini beklerim.
Kimin gözleri değdi,
Kim hasetle baktı bize?
Endişemiz daima sonrası içindi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!