İnsanlar; şu kocaman dünyada
En çok sevdikleriyle benzeşiyorlar.
Altın ve Gümüşken ellerdeki paralar;
Kâğıda dönüştürdü egemenler.
Ah kendini elinde tuttuğu kaymelere,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




''İnsanlar; şu kocaman dünyada
En çok sevdikleriyle benzeşiyorlar. ''
katılmamak mümkün mü....?
Derinlik içeren harika çalışmanızı tebrik ederim.Yüreğinize sağlık üstadım.
yaşamı, insanları, özelikle -değer kavramını işleyen ustaca bir çalışma olmuş..
kurgusu ve içeriği ile tam olmuş.
tebrikler üstadım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta