Benzersin Şiiri - Mustafa Atiş

Bir beşeri aşkla başlayan nazı
Kudret kalemiyle çevirir yazı
Kays’ı mecnun eden aşk-ı mecazı
Çöllere düşüren ize benzersin

Ben bir ozan idim, sen de gülseren
Türkülerle yüreğine gül seren
Dokununca tellerine haz veren
Elinde mızrabım, saza benzersin

Kuğu gibi bembeyazsın, güzelsin
Tavus gibi rengârenksin, özelsin
Mehtap gölgen gibi peşinden gelsin
Ay’ı kıskandıran yüze benzersin

Gün olsun endamın görünsün hele
Kirpiğin bana aşk, ok olsun ele
Kaşların kaleme benzese bile
Bakarken en güzel söze benzersin

Şimdi esiriyim ben yeldaların
Arşa kapı açan süveydâların
Sahtesini gördük çok sevdaların
Gönül deryasında öze benzersin

Sevdalar düşünce kalp odağına
Sözler sevda açar gül dudağına
Serpilip varmışsın gençlik çağına
Zarif bir gelinlik kıza benzersin

Hem yaza benzersin hem de ayaza
Mevsimler seninle döner beyaza
Mânevi iklimde yüce niyaza
Nemli yaş akıtan göze benzersin

Sakın bu sevdayı ebedi sanma!
Bazen gerçek olur bazen muamma
Edâna, nazına alıştım amma
Bazen de bir soğuk güze benzersin

Aşkın bir ateş ki içimi yakar
Gönlü püryan eden köze benzersin
Bezen de zemheri içime akar
Ruhumu donduran buza benzersin