Bir kaç ay önce tanımadığım bir adam; insanoğlu ileride sevmediği nefret ettiği kişi veya kişilere benzemeye başlar. Aslında Aĺah tek affedendir. İnsanoğlunun haddine degildir affetmek. Ancak insanoğlu o kişiyi
kalbinde eritirse bir şekilde öyle kabul ederse
içindeki kini nefreti öldürür. Bir bakıma nefis mücadelesidir. Adam bunları gözleri parlaya parlaya tatlı dille anlatırken bense bir kaç kişiden hangisine benzerim merakı içindeydim.
Babama mı
Sevgilime mi
Kendime mi
yoksa yıllar önce başkalarının hakkını yiyor diye Tokat ilinden bir hıyara mı?
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta