Sen gelmeyecek birini beklemek nedir bilir misin? Doğmayacak güneşin sıcaklığını hissedebilir misin? Kolların ilk günkü gibi açık ilk günkü umutla durabilir misin? Sensizlik işte böyledir benim için. Gelmeyeceğini bile bile bekliyorum seni ilk günkü gibi büyük bir umutla. Çünkü ben sensizken bensiz de oluyorum. Giderken beni de alıp götürdün çünkü. Sadece bir beden bıraktın bana birkaç tane de hüzünlü hatıra. Bir daha çıkma karşıma. Seni ne kadar bekliyorsam da o seni bekleyişim değil. O kendimi bekleyişimdir. Beni bana vermen senden son dileğim. Sakın gelme bir daha. Kırık kalbimi parçalamana izin vermem. Ben seni sensizlikte buldum gecelerde. Özledim ama seni değil. Ben beni özledim…
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta