Şu harami dünyaya doyamadık bir türlü;
Kimisine iftarlık bir bohça azık yetti.
Sanki haramileriz , dillerimiz mühürlü.
Çil çil prangalar hepimizi mahvetti.
Benliğimiz devsa, gelmez yulara geme.
Aklı olan evrenin haşmetine eğilsin.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta