Benlik Aynası Şiiri - Erdem Gümüş 2

Sular sel olmadan bendin kıramaz,
Durgun su bendine, yaslıdır dostum,
Kimse baktığında, kendin göremez,
Benlik aynaları, pusludur dostum,

Sen seni anlatma, el zaten öğer,
Bir fazla bir noksan, değişmez değer,
Sürç-i lisan her dil, nefsini döğer,
Cemler meclisinde, uslu dur dostum.

Şu fani dünyanın, ertesi vardır
Her insanın mizan, tartısı vardır,
Belki senden benden, artısı vardır,
Amel defteri de, süslüdür dostum.

Benlik aynasında, kendinle barış,
İlle de kavgaysa, nefsinle yarış,
Çektiğin her kılıç, kendine vuruş,
Bu yüzden kalemler, yaslıdır dostum,

Mecnun Şirin için, dağları delmez
Ferhat Leyla için, çöllere gelmez
Kerem ateşine, Züleyha dalmaz
Her aşk mecrasından, beslidir dostum.

Tutar bedduası, masumun acın,
Yerle yeksan olur, taht ile tacın,
Azrail elinde, ecel ilacın,
Oyunun son perde, faslıdır dostum.

Sakın hile katma tartı kefe'ne,
Kimse dikemedi, bir cep kefene,
Kul Figani sen de, koy şu kafana,
Öbür cihan bunun, aslıdır dostum.