Sustum.
Zaman durdu, alnımda bir daire —
Kalp düştü toprağa, göz değil.
Göğün kabaran yükü içime doldu birden.
O anda yoktum orada,
bir ben vardı, benden geride kalan.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta