ANTOLOJİ ESER NO: 440
ESER ADI: BENİM SON DİLEĞİM
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 22.04.2026 / 18:40
[DİYALOG - SOKAKTA BAŞLAYAN KADER]
[Female]: (Korna sesi ardından) Beyefendi! Pardon, orası benim yerim!
[Male]: (Mesafeli) Tapusu var mı buranın? Burası kaldırım hanımefendi.
[Female]: Ama ben hep buraya koyuyorum, sizi hiç görmedim burada.
[Male]: Yıllardır burada oturuyorum ben. Asıl siz yeni misiniz? Kaç numaradasınız?
[Female]: 4 numaradayım. Siz?
[Male]: Ben de 9... Sizi rahatsız etmemek için arabayı hep arka sokağa koyardım, o yüzden görmemişsinizdir.
[Female]: Öyle mi? Eşinizi de hiç görmedim, tanımıyorum.
[Male]: (Duraksar, hüzünlü) Tanıyamazsınız... Ben eşimden ayrılalı sekiz yıl oldu. Burayı o bilmez.
[Female]: (Şaşırarak) Aaa... Anladım. Şey, ben de bekarım aslında. O zaman şöyle yapalım; bu akşam gelin bir kahve içelim beraber.
[Male]: Sağ olun ama ben pek kimseye gitmem, kimsede kahve içmem.
[Female]: (Gülerek) Aman ne olacak canım! O zaman ben size gelirim, kahveyi siz yaparsınız. Olur mu?
[Male]: Peki... Öyle olsun bakalım.
(Kapı zili çalar - Ding Dong)
[Male]: Hoş geldiniz...
[Female]: Hoş bulduk! Hadi bakalım, geç mutfağa, bekliyorum kahvemi.
[Male]: (Mutfakta fincan sesleri) Buyurun, ben yapıyorum şimdi...
[Female]: (Israrcı ve yakın) Ay dur beyefendi, ver ben yapayım ellerimle. Sen misafir et beni.
(Bir anlık sessizlik, el ele değme anı)
[Male]: (Fısıltıyla) Neden bakıyorsun bana öyle? Şu an elimi tutuyorsun...
[Female]: (Hafifçe gülerek) Haa... Pardon!
[Male]: (Derin bir iç çekerek) Başlayalım o zaman...
[TRANSITION: SWEEPING DRAMATIC STRINGS]
[MÜZİK GİRİŞ - YAVAŞ VE DERİN FANTAZİ]
[VERSE 1 - Male]
Sokak lambasının altında kesişti yolun
Birden elimi tuttu, o nazlı kolun
Sekiz yıl beklediğim, o sondu, o solun
Gönül kapım aralandı, bir kahve tadında
Huzuru buldum sanki, hemen yanı başında
[CHORUS - NAKARAT - Male]
Açmam dedim kapımı, mühür vurdum dilime
Sanki bir sihir değdi, o tuttuğun elime
Yeniden mi yanacak, şu dertli yüreğim?
Kader mi yazdı seni, Benim Son Dileğim?
[OUTRO - Male Speech]
(Müzik yavaşça sönümlenirken)
Kahveler de pişti...
Ama içimde başka bir yangın başladı.
Bakalım bu gece, hangi yarına uyanacağız...
[END]
Muharrem Ayrancı 2Kayıt Tarihi : 22.04.2026 18:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aynı sokakta, hatta aynı apartmanda yaşamalarına rağmen birbirini hiç fark etmemiş iki insanın, bir park kavgasıyla başlayan tesadüfi hikayesidir. Kadının ısrarcı ve hayat dolu tavrı, 8 yıldır yalnızlığın sessizliğine gömülmüş bir adamın kapısını, bir fincan kahve bahanesiyle aralar. Mutfaktaki o küçük temas, buzları eriten ama adamın çekingenliğini koruduğu o ilk kıvılcımdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!