Benimle gel muğlak sabahlara uyanalım küçük çekik gözlerim kesiliyor kemik çerçeveli gözlüğünün ardındaki siyaha yakın koyu kahve gözlerinle...
Cumbada kahve içerken zırtapozluk yapıp falımıza bakalım buğulu gözlerinde açılıyor kapılar buralara koşarak geliyorsun fazlasıyla karanlık
Bir kıvılcım gerek
Farkındamısın kontrolsüz bedenimin...
Peki ya kimde kontrol
Hangimiz kendimizdeyiz
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta