Benimle gel muğlak sabahlara uyanalım küçük çekik gözlerim kesiliyor kemik çerçeveli gözlüğünün ardındaki siyaha yakın koyu kahve gözlerinle...
Cumbada kahve içerken zırtapozluk yapıp falımıza bakalım buğulu gözlerinde açılıyor kapılar buralara koşarak geliyorsun fazlasıyla karanlık
Bir kıvılcım gerek
Farkındamısın kontrolsüz bedenimin...
Peki ya kimde kontrol
Hangimiz kendimizdeyiz
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta