Geçer art arda dediğim kaç kış kıyamet geçti.
Saymadım sayacak kadar ayıramadım hiçbirini.
Dağ başına düştüm, görmedi ömürüm hiç ovayı.
Payıma düştü prangalı hasretler, kahpece yalanlar.
Kaç kanlı gecelere yandım bilemezsin, söylemem.
Yuvasız bir kırlangıcın kanadında dışarda kaldım.
Anmaz olacağım, vuslatız kalasımın bedelini ödedim.
Şimdi neler oldu, gözlerim kalmaz oldu kapılarda.
Çalmasın kapımı kimse rüzgâr var yanımda.
Tıklatır durmadan hep karla kalmış beraber.
Kenan Gezici 16 /12/2025
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 16.12.2025 14:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!