bu gece çoçuklugumdaki gibi bir uçurtma yapmak istiyorum,kuyrugu hayellerimden olacak,kağıdı umudlarım,ipide derler ya hep pamuk ipliginden olsun,nasıl olsa havaya uçaçak ha kopsada kopmasada,zaten çogularımızın hayelleri hep uçmadımı,hep yarım yaşamadıkmı,çocuklugumuzda küçüçük şeylerle mutlu olabiliyorduk,umudumuz hayellerimiz vardı.öylece sarılmıştık onlara ama birde gördükki hepsi birer tesbih tanesi gibi ortalakta,yine başımız iki elimizin arasında üstünde karabulutlar ve ardımızda delice bir fırtına, şimdi diyoruzki götür beni gittiginiz yere..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta