bir akşam vaktiydi
ve günlerden cumartesi
aylardan mart
öyle ya bahardı mevsim
oysa o günden sonra bende
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Sayın Ak;
Yıllardır kaleminizi tanırım. Sürekli artarak çoğalıyor bunu da dizelerinize taşıyorsunuz..
Hayat bazen gidenle durur ve gelenle bir bayram havasını alsa da biliriz ki gelen her gün de bizi bizden almakta ..
Bu şiirinizde geçmiş, geniş ve şimdiki zamanı dile getirseniz de aslında her dizede hasrete olan çağrıyı dile getirmiş, olgun ve güçlülüğünüzü ifade ederek şiiri noktalarken dedikoduları da dikkate alarak dize aralarına bırakmışsınız..
"üzüntüm
daha çoktu
sevinçlerimden
ama direniyordum
her türlü olumsuzluğa
hala da öyle
ki üzüldükçe güçlendim
ben güçlendikçe
fesatlıklar da güçlendi"
Bana göre şiirin ana teması bu. Kendi içinde kendini anlatıyor ve her dize diğerini onaylayarak akıp gidiyor ..
Kutlarım efendim.
Saygımla ..
Keşke herkes birbirini sevse... Neden fesatlıklar varsa sanki...
Meyveyi dalları kırmadan, taş atmadan yiyemiyor mu insanlar?
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta