Benim Şehrim Şiiri - Kenan Gezici

Buraları bil isterim.
Dağı, taşı serin sular fışkırır.
Gördün mü Muradiye’yi,
Fırat gibi on üçünde dökülür.
Hele dön bir Çaldıran da bak ovaya.
Kelimeler dudağında donar da.
Bakmayın öyle soğuğuna, kışına.
Ne yapsın uzaktır mavi, suya.
Bahar bir başkadır orada.
Erciş yaslamış göğsünü denize.
Yeşili benzer zümrüde,
Karşıda kalmış Edremit.
Başka bir diyardır, eşi yok ki Edremit’in.
Sırtını yaslamış Bahçesaray’a,
Gelinlik giysili Gevaş’ta.
Denizi ben tanıdım orda.
Yetişir ovasında türlü türlü.
Sebzesi şifalı yok satar daim.
Gürpınar’ın suları meşhur.
Taştan taşa çarpınca bir gör.
Kıvrıla kıvrıla dolaşır balık.
Yakalanmasın balıkçıya.
Sonu gelir aha.
Özalp Gürpınar’ı anlat anlat bitiremem.
Birde otlu peyniri orda yesen.
Lavaşla birde yersen.
Erçek kanunu yanında,
Doyulmaz ki tadına.
Kar bir başka güzeldir.
Yağdı mı Başkale’ye, Sara’ya.
Van Gölü ismiyle müsemma,
Adı değişirse bulamasın kefali.
Haddi olan, dokunmaz bilir bizi.

Kenan Gezici 08/11/2025